برای ترک گناه، در میان مستحبات به کدام یک اولویت بدهیم؟

متن پاسخ ذهنتون رو کُلّاً مستحبّات نگیره . اصلاً ذهنتون رو اینها نگیره . ذهنتون رو ، نمی گم این کار ها رو نکنید هااا . ذهنتون رو به این بگیره که من نباید گناه بکنم ، این ذهنتون رو بگیره . حالا برایِ گناه نکردن چه باید کرد ؟ اگر لازم می شه برو وضو بگیر . هر چی که لازمه گناه نکنی برو انجام بده . یکی از حضّار : یعنی می خوام بگم اینطوری نیست که مستحبّات هم مثلِ گناهان کلاس بندی باشه ... اصلاً می خوام بگم ذهنتون سمتِ اون نره ، میرید جادّه خاکی . بعد می گید من دارم مستحب انجام می دم ، بعد می اُفتید تویِ ریا ، بعد قیافه می گیرتتون ، الکی الکی آشِ نخورده و دهنِ سوخته . شما بگو من می خوام گناه نکنم ، همین . حالا برایِ گناه نکردن برید زیارت عاشورا بخونید . زیارت عاشورا واجبه ؟ ترکِش حرامه ؟ مستحبّه ، برایِ این که گناه نکنم رفتم زیارت عاشورا خوندم . حالا میرم زیارتِ امام رضا ، واجبه ؟ اگر نَرَم حروم انجام شده ؟ امّا میری امام رضا که به دادم برس . ببین ، با نگاهِ ترکِ گناه ، می بینی ؟ امام رضات رو میری ، امام حسینت رو میری ، امّا با نیّتِ ترکِ گناه . وقتی گناهانِت ترک شد ، بعد به نیّتِ کلاس هایِ بعدی می ری . امّا الان نیّتِش چیه ؟ ذهنِت رو قُفل بکنه ، گناه نکنم . هر چی که لازمه من گناه نکنم انجام می دم ، مستحب ، مستحب ، واجب ، هرچی . گناه نباید بکنم . ذهنتون رو این بگیره . اینطوری قشنگ شاغول داره ، شلوغ نمی شی ، قاطی نمی کنی ، درگیرِ ریا نمی شه آدم . الان شما فرض بکن روزه گرفتی ، چرا روزه گرفتی ؟ چون اگر روزه نگیری به شهوت و گناه می اُفتی . خُب وقتی که روزه گرفتی دیگه ریا نمی کنی . یکی بهت می گه باریکلّا ، خوش به حالت ، روزه گرفتی . تو میگی چه می دونی من بیچاره ام ، اگه روزه نگیرم الان می اُفتم به گناهِ کبیره . خودم تویِ دلم خجالت زده ام . او نمی دونه ، لذا اصلاً به ریا نمی اُفته . چون شما می خوای ترکِ گناه بکنی . امّا اگر یه کسی گفت نه ، دوشنبه و پنجشنبه مستحبّ است که روزه بگیرم ، اگر اینطوری بودی به ریا می اُفتی . عجب ، من پنجشنبه ها رو روزه می گیرم ، تو نمی گیری ! امّا اگر گفتی نه ، من الان گیر کرده ام ، نمی دونم چی کار کنم ، نمی تونم شهوتم رو کنترل بکنم ، عصبانیّتم رو نمی تونم کنترل بکنم ، چی کار بکنم بتونم عصبانیّتم رو کنترل بکنم ؟ روزه بگیر . اگر عصبانیّتت رو کنترل نکنی به گناه می اُفتی ، ده نفر رو می رنجونی . روزه که دارم می گیرم ، دارم می گیرم که این بد بختی ام رو نجات بدم ، دیگه قیافه نداره . اینجوری نگاهِ به مستحبّات بکن . پس اصلاً ذهنتون رو نبر سمتِ اینکه مستحبّ انجام بدم یا ندم . ذهنت رو ببر سمتی که گناه نکنم . لذا یه مثالی می زنند ، مثالِ معروفیه ، این رو بگم دیگه برم ، جون ندارم . می گن یه مسابقه ای گذاشتند یه درختی بود دور تویِ بیابون . بعد گفتند هر کسی اگر بتونه تویِ یه مسافتِ کوتاه بتونه بره پیشِ درخته ... خُب مسافتِ کوتاه چه شکلیه ؟ خطِّ مستقیمه دیگه ، منحنی ها طولانی ترن دیگه . امّا باید این شکلی راه بره ، پاش رو بزنه این شکلی . یعنی اینطوری صاف راه نره ، پاش رو بزاره اینطوری . خُب دیگه هر کسی می خواست بره ، هِی نگاه می کرد که پاش رو ... بعد باعث می شد که هِی کج می رفت ، دیگه نمی دید دیگه . خُب بعد یه کسی رفت قشنگ سریعتر از همه رسید ، یعنی خطِّ مستقیم رفت ، گفتند تو چه طور خطِّ مستقیم رفتی ؟ گفت نگاهِ پاهام نکردم . من نگاه به هدفم کردم . خود به خود مستقیم هم می رم . دیگه نگاهِ پاهام هم نمی کنم . شما هدفت رو نگاه کن ، هدفم اینه که گناه نکنم ، دقّت می فرمایید ؟ من وقتی می خوام گناه نکنم ، دیگه هر چی که برایِ گناه نکردن لازمه انجام می دم . خود به خود مستحبّات انجام می دی ، خود به خود به نماز هات رسیدگی می کنی ، چون می بینی اگر نمازت رو باحال نخونی ، رفتی . روضه واجبه ؟ نه . ترکِش حرومه ؟ نه . می بینی اگر روضه نری ، بیچاره ای .