برای ترک گناه از گناهان صغیره شروع کنیم یا گناهان کبیره؟

متن پاسخ   نه ، یک بار من این رو قبلاً عرض کردم . شما ازم سؤال کردی ، چند وقت پیش . عرض کردم که ، انگشت هام رو اینجوری کردم . گفتم چند تا گناه رویِ سرم می ریزه ؟ گفتم من پنج تا گناه . همه ی گناه ها رویِ سرِ من نمی ریزه . درسته ؟ گفتم من پنج تا گناه رویِ سرِ من می ریزه . خُب چه کار بکنم ؟ من از پَسِ این بَر نمیام ، امّا از پَسِ اینها بر میام . اینها رو که ترک بکنم ، زورم زیاد می شه ، یعنی ایمانم زیاد می شه می تونم این رو ترک بکنم . یکی از حضّار : گناه چیه ، یکم مثال بزنید که واضح بشه . مثلاً من چشم هام رو نمی تونم کنترل بکنم ، کبیره است . این گناهِ کبیره است درسته ؟ من نمی تونم دروغ نگم ، من نمی تونم غیبت نکنم ، من مسخره ام می کنند ، عصبانی هم می شم . امّا دزد نیستم ، اصلاً مشکلِ دزدی ندارم . پس گناه دزدی نمیاد برای من . من نمی خوام برم دزدی بکنم ، نمی خوام برم اختلاس بکنم . این گناه برایِ من نیست ، ملاحظه می فرمایید ؟ پس همه ی گناه ها برایِ من نمیاد . من الان یه چند تا گناه دارم ، یکی دیگه یه چند تا گناهِ دیگه داره . پس من پنج تا گناه شد دیگه . خُب من چشمم رو نمی تونم کنترل بکنم ، امّا می تونم زبونم رو کنترل بکنم ، مثلاً . من می تونم عصبانیّتم رو کنترل بکنم . این چهار تا رو می گیرم ، این یکی رو نمی تونم دیگه ، این چهار تا رو می گیرم ، باهاش درگیر می شم ، وقتی درگیر شدم ، ترک می شه ، ترک که شد ، ایمانم زیاد می شه . ایمان که زیاد شد ، از پسِ این بر میام . خُب این زمان می بره خُب ، درسته ؟ این دو سه سال می بره ، درسته ؟ تا این دو سه سال بگذره من همه کاره شده ام . خُب نگاهِ به نامحرم کرده ام ، رفته ام تا تهِش دیگه . خُب تویِ این فاصله اجازه ندارم این رو مرتکب بشم . ولو اینکه زورش رو ندارم هااا ، نمی تونم ترک بکنم ، قدرت ندارم . خُب پس من اوّل این کار رو می کنم ، خُب این موند دیگه ، خُب تویِ این دو سه سال من چی کار می کنم ؟ با این هم درگیر می شم ، امّا شکست می خورم . درسته ؟ درگیر می شم ، از دستم در میره . دوباره درگیر می شم ، از دستم در میره . دوباره ، میرم و میام . کأنّه مُشت می زنه ، مُشت می زنم . مُشت می زنه ، مُشت می زنم ، درگیری دیگه . من در مُشتِ اوّلی که می زنه ، ناک اوتم ، می اُفتم زمین . می گه تا هشت شماره می شمارم ، اون هشتاد تا شماره می شماره ، من بلند نمی شم ، اُفتاده ام زمین . بلند که شدم ، من باید گناه نکنم . من نمی تونم نگاهِ به نامحرم بکنم ، حرامِ که مرتکب بشم . پس شروع می کنم ، دوباره خودم رو کنترل می کنم . یک روز ، دو روز ، یک هفته خودم رو کنترل می کنم ، در رفت . درسته ؟ دوباره می خورم زمین . توبه می کنم ، فوری . بارِ دوّم دیرتر گناه می کنم . لذا مثلِ اوّله نیست . زود تر توبه می کنم . خیلی مهمّ اند این کلمات هااا . بارِ اوّل زود به گناه می اُفتم . وقتی هم می خوام برگردم دیر پشیمون می شم . امّا بارِ دوّم من دیر تر به گناه می اُفتم . یکم فاصله می اُفته . زود هم می گم عجب غلطی کردم ، برمی گردم . دوباره درگیر می شم ، دوباره خودم رو کنترل می کنم ، دوباره در می ره . این دفعه به جایِ اینکه دو هفته طول بکشه ، یک هفته طول می کشه . هِی زورم زیاد می شه ، من قوی می شم ، شیطون ضعیف می شه . من قوی می شم ، شیطون ضعیف می شه . کِی تمام می شه ؟ نمی دونم ، حسن با حسین فرق می کنه . ممکنه شش ماهه تمام بشه ، ممکنه پنج سال طول بکشه . پس دو تا راه شد ؛ یک ، بقیّه رو ترک می کنم ایمانم زیاد می شه ، زورِ این رو پیدا می کنم . تویِ این فاصله هم نمی تونم این رو مرتکب بشم . با این درگیر می شم ، امّا شکست می خورم ، درگیر ، برو بیا ، برو بیا ، یواش یواش ترک می شه . پس حالا اگر من مُردم و هنوز با اینجا درگیر بودم ، من در حالِ جنگ مرده ام . خدایا من داشتم می جنگیدم که مُردم ، اینجا خدا می بخشه . لذا همون موضع یه آیه ای خوندیم . گفتیم : أَعُوذُ بِاللّٰهِ مِنَ اَلشَّيْطٰانِ اَلرَّجِيمِ مَنْ يَخْرُجْ مِنْ بَيْتِهِ مُهٰاجِراً إِلَى اَللّٰهِ وَ رَسُولِهِ کسی که از خونه اش دربیاد ، بره به سمتِ خدا ، خدا کجاست ؟ پس بره سمتِ خدا ، یعنی بره توبه بکنه ، یعنی دیگه گناه نکنه . یعنی می خواد از خونه ی نفس بیاد بیرون ، بِشکنتِش ، بره سمتِ خدا و رسولِش . خدا که جا نداره ؟ یعنی می خواد خوب بشه . ثُمَّ يُدْرِكْهُ اَلْمَوْتُ نرسید ، مُرد ، خدا گفته : فَقَدْ وَقَعَ أَجْرُهُ عَلَى اَللّٰهِ ، خدا گفته گردنِ من . نگفته چی بهِش ثواب می دم هااا . گفته گردنِ من ، این دیگه با منه . می خواسته بیاد پیشم ، مُرد ، نتونست بیاد پیشم ، من می برمِش . یعنی سرِ راهِ خوب شدن مُرد ، نتونست خوبِ خوب بشه ، یعنی هنوز گناه داره ، امّا توبه می کنه هااا ، امّا در می ره ، مُرد ، خدا می گه می برمِش .