چطور عصبانیت و رفتارهای تند را کنترل کنیم؟

متن پاسخ خیلی سخته . خیلی سخته ، مخصوصاً تویِ سنّ شما . در سن هایِ شما آدم ها خیلی زود عصبانی می شن ، سن هایِ اطرافِ بلوغ آدم ها خیلی زود عصبانی می شن . خدمت شما عرض بکنم که پیر ها خیلی زود عصبانی می شن ، کم حوصله اند ، خیلی کم حوصله اند . اینها مشکل پیدا می کنند . لذا عصبانیت و غضب از مطالبی بوده که شیطون گفته مثلِ توپ باهاش بازی می کنم . یکی شهوت ، یکی غضب . من با این دو تا مثلِ توپ بازی می کنم . هر کاری دلم می خواد می کنم . آدم می کشم . در حالِ غضب آدم می کشم . این بچّه هایِ وهّابیِ عربستانِ سعودی ، اخبار اعلام کرد دو تا بچّه ی عربستانِ سعودی ، سرِ مادرشون رو بریدند . تویِ عربستانِ سعودی، سرِ مادرشون رو بریدند . مادرشون یه چهار تا چیز بهشون گفته بود ، عصبانی شدند ، سرِش رو بریدند . سرِ مادرشون رو بریدند . اینطوری . عصبانی می شن ، بعد پشیمون می شه هااا ، آدم می کشه . عصبانی می شه ، نمی فهمه چی کار کرده . لذا این عصبانیّت خیلی کارِ سختیه ، خیلی باید طرف ... بفهمه اوّل این اشکال رو داره  ، همون بحثِ قبلی . از این اشکال ناراحت بشه ، نا امید نشه . شروع بکنه درگیر شدن . درگیر شدن ، یعنی از همین الان شروع بکنه ، شاید ده سالِ دیگه خوب بشه . اگر سالِ بعد شروع بکنه ، بیست و پنج سال طول می کشه . اینطور نیست که یازده سال بشه هااا ، دقّت کنید . اگر از اینجا شروع بکنه ، اینجا تموم می شه . اگر از اینجا شروع بکنه ، اینجا تموم نمی شه هااا ، اینجا تمام می شه . چون ریشه می دوونه . اینطوری نیست که حساب بکنیم مثلِ ریاضیّات بره جلو هااا . من اگر یک روز دیر تر برم با مشکلم برخورد بکنم ، اینطور نیست از اون ور یک روز دیر تر خوب می شه هااا . از اون طرف چندین سال طول می کشه . چرا ؟ به خاطرِ اینکه من ضعیف می شم ، اون قوی می شه . یه روزِش ، یه روز نیست . یه روزِش ، چند ساله . مثلِ معتاد می شه . یه روز نیست . وقتی یک روز می گذره ، در من بسیار تأثیر می کنه ، نفوذ می کنه و من ضعیف می شم . اصلاً نمی تونه خودش رو کنترل بکنه . اصلاً قدرتِ کنترلِ خودش رو نداره . لذا صد تا کار می کنه در حالِ عصبانیّت . از این قضیّه باید ناراحت بود . لذا آدم هایی که بچّه اند ، جوون اند ، بزرگ اند ، عالم اند ، شرط نداره ، هر کسی که باشه ، حالت هایِ عصبانیّت هایِ غیرِ کنترل شده ، خیلی زشته . مثلاً شما فرض بفرما یه عالمِ عصبی مزاج ، خیلی زننده است . یه دکتر ، اصلاً نمی تونید باهاش حرف بزنید . اگر دو تا سوال ازش بکنی ، پرتت می کنه از مطب بیرون . این حالت از هر کسی باشه ، زننده است . این رو باید حل بکنه ، یه فکری براش بکنه آدم . بعد علماء با این مسئله ی خودشون برخورد می کنند . مرحومِ آیت اللهِ بروجردی ، سرِ درسِ خارج ، بعضی موقع ها که باهاش بحث می کردند ، ایشون عصبانی می شدند . بعد ایشون نذر کرد که اگر عصبانی شد ، یک سال روزه بگیره . ببین چه طور با خودش مبارزه می کنه . یک سال روزه می گیره . بعد خدمتِ شما عرض بکنم که ، شاهدِش هم اینه که مقامِ معظّمِ رهبری سرِ درسِ خارجشون طلبه ها باهاشون بحث می کنند . درس خارج این شکلیه ، بحث می شه . بعد آقا یه جا بحث رو قطع می کنه . می گه حالا من دارم بهتون جواب می دم ، شما سرِ درسِ آقایِ بروجردی نبودید . می گفت اینطور نبود که همه بتونند سوال بکنند هااا . صحنِ علنی بوده هااا . آقایِ بروجردی عصبانی می شده ، بعد مبارزه ی با نفس هم می کرده . خیلی با تقوا بود . مواظب بوده که عصبانی نشه و نذر کرده بوده که اگر عصبانی بشه ، یک سال روزه بگیره . یک کسی از طلبه ها عصبانیش می کنه . می گه برام دردِ سر درست کردی . یک سال روزه می گیره ! یک سال روزه می گیره ! خُب ، خیلی اینها مهمّه . من این رو شاید اینجا هم عرض کرده بودم که ... دیگه ولِش کن ، نمی گم . خُب در هر صورت ، پس عصبانیّت سخته ، اوّل حسِّش کنید . نگیم خُب اون عصبانیم کرد . پس یعنی اون نباید من رو عصبانی کنه ، این باید آدمِ خوبی باشه ، این باید آدمِ خوبی باشه ، این باید آدمِ خوبی باشه ، که من گناه نکنم . می شه همچین چیزی ؟ می شه یه کسی بگه من موقعی گناه نمی کنم که هیچ کسی گناه نکنه ؟ تقریباً محاله . یعنی هیچ وقت این اتّفاق نمی اُفته . موقعی که همه خوب بودند ، من عصبانی نمی شم . خُب این تقصیرِ این بود . دیگه دفعه ی بعد ؟ تقصیرِ این بود . دفعه ی بعد ؟ تقصیرِ اون بود . تقصیرِ همه است که من عصبانی می شم . پس اگر اینها خودسازی بکنند ، من دیگه عصبانی نمی شم . هیچ وقت این اتّفاق نمی افته . آدم ها معمولی اند . من باید هر آدمی هر چی هستند ، هستند ، تقصیرِ خودشونه . من نباید عصبانی بشم . باید رویِ این کار بکنه آدم . دیر که بشه ، زود حل نمی شه هااا ، و خیلی مشکلاتِ حادّ برایِ فرد درست می شه .