نافِذَالبَصیرَةِ

«كانَ عَمُّنَا العَبّاسُ بن عَلِي نَافِذَ البصيرة، صُلبَ الإيمانِ» حضرت عباس علیه السلام صحنه را به درستی تشخیص می داد، دوست و دشمن را میشناخت و میدانست که در هر لحظه چه وظیفه ای بر عهده دارد. از طرفی دیگر ایمانی استوار و تزلزل ناپذیر داشت که هیچ شک و شبهه ای در آن راه  پیدا نمی کرد. او حتی زمانی که قدرت و شجاعت جنگیدن داشت از فرمان امام خویش پیروی کرد. جنگیدن برای او هدف نبود، بلکه رساندن آب به خیمه ها مأموریتش بود و در همین مسیر به شهادت رسید. این همان بصیرت نافذ و ایمان استوار است. که او را در تاریخ جاودانه ساخت.

حجت الاسلام و المسلمین محمدرضا پاکباز

1403/04/25